Ministranci i lektorzy

Troska o piękno Liturgii wymaga, aby była ona bogata w znaki i symbole, które kierują naszą uwagę ku Bogu. Należy jednak pamiętać, że to co najważniejsze, dzieje się na ołtarzu i nie powinno być przysłonięte przez samą formę celebracji obrzędów, wśród których się dokonuje.

Nad utrzymaniem tej równowagi, przy jednoczesnym zachwyceniu się Liturgią i odnalezieniu w niej odbicia Bożego piękna, czuwają w naszej parafii ministranci i lektorzy (ministranci słowa Bożego). Około czterdziestu młodych ludzi posługuje na co dzień przy ołtarzu, zarówno dbając o szczegóły jak i pomagając kapłanom w sprawowaniu Najświętszej Ofiary. Kosztuje nas to nieraz wiele wysiłku, ale też daje ogromną radość. Jest to niesamowite doświadczenie, gdy podczas Mszy w wypełnionym kościele mamy okazję stać najbliżej spośród tłumu, czując, że dzieje się coś naprawdę niesamowitego. Jednocześnie sami bierzemy czynny udział w tym Wydarzeniu poprzez zaśpiewanie psalmu czy obmycie kapłanowi rąk. Zmieniło się nasze spojrzenie na Mszę Świętą, od kiedy możemy być tak blisko jej centrum, dlatego też zachęcamy wszystkich chłopaków, aby spróbowali razem z nami odkryć ten niesamowity dar.

    W naszej parafii ministranci i lektorzy spotykają się we wtorki po wieczornej Mszy Świętej:
  • ministranci i kandydaci, o godz. 18.30;
  • lektorzy i kandydaci, o godz. 19.30;
  • a także w inne dni, np. z okazji uroczystości parafialnych.

    Naszym opiekunem jest ks. Zdzisław ZIĘBA.

Ministrant:

Słowo "ministrant" pochodzi od łacińskiego słowa "ministrare" (służyć). Ministrant to chłopiec, pełniący służbę przy ołtarzu Pańskim. Do tej służby nasi ministranci przygotowują się na cotygodniowych spotkaniach. Zdobywanie potrzebnej wiedzy i doskonalenie swych umiejętności jest niezmiernie potrzebne, by służbę przy ołtarzu pełnić jak najlepiej.

Lektor:

Lektor to inaczej Ministrant Słowa. Jego głównym zadaniem jest czytanie w czasie sprawowania liturgii Pisma św. Dobre i poprawne czytanie jest sztuką. Tym bardziej publiczne czytanie Słowa Bożego, oznajmianie go w zgromadzeniu liturgicznym wymaga pewnego kunsztu. Nikt dotąd nie posiadł tej sztuki na tyle, aby nie mógł jej bardziej doskonalić ani ulepszać.

Do tego zaszczytnego zadania zachęcał już przed trzydziestu laty papież Paweł VI w encyklice Eccleciam suam: "Trzeba nam wrócić do prawdziwej sztuki oznajmiania Słowa Bożego... Musimy szukać prawideł, przez których zastosowanie stanie się nasza wymowa prosta, jasna, mocna, poważna, zdolna wyzwolić nas z wrodzonej niezaradności w posługiwaniu się tym wzniosłym i tajemniczym narzędziem działania, jakim jest Słowo Boże, i zachęcić nas do wysiłku, abyśmy dorównali w szlachetnym współzawodnictwie tym wszystkim, którzy dzięki sztuce wymowy posiadają w naszych czasach ogromny wpływ na kształtowanie opinii publicznej".

Przed każdym lektorem, który wykonuje w czasie sprawowania Eucharystii własną funkcję liturgiczną, stoi więc obowiązek pilnego zdobywania sztuki czytania Słowa Bożego. Swoją wzniosłą, zaszczytną i odpowiedzialną posługę powinien on spełniać z należną czcią i miłością do Pisma św., aby wypowiadane słowo Boże, jako "żywe i skuteczne", było wezwaniem zarówno dla słuchaczy jak i dla czytającego je lektora. Umiejętne i wierne, wyraźne i jasne odczytanie słów Pisma św. staje się prawdziwym zaczynem w społeczności, która je słucha.