Sakrament Bierzmowania

  • Sakrament Bierzmowania wraz ze Chrztem i Eucharystią należy do Sakramentów Wtajemniczenia Chrześcijańskiego, którego jedność powinna być zachowana. Dlatego przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski Chrztu.
  • Jest to sakrament dojrzałości chrześcijańskiej, który umacnia wiarę chrześcijanina, aby ją mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył.

Wiadomo z Nowego Testamentu, że Duch Święty towarzyszył Chrystusowi w wypełnieniu urzędu mesjańskiego. Jezus po przyjęciu chrztu od Jana zobaczył Ducha Świętego zstępującego na siebie (por. Mk 1,10), który nad Nim pozostał. Ten Duch Go pobudził, aby wsparty Jego obecnością i pomocą, jawnie rozpoczął działalność mesjańską. Gdy pouczał lud w Nazarecie, zaznaczył, że powiedzenie proroka Izajasza: „Duch Pański nade Mną” odnosi się do Niego (por. Łk 4,17-21).

Chrystus obiecał swoim uczniom, że Duch Święty będzie ich wspomagał, aby także wobec prześladowców dawali świadectwo wierze (por. Łk 12,12). W dzień przed męką obiecał Apostołom, że ześle od Ojca Ducha Prawdy (por. J 15,26), który pozostanie z nimi na wieki (por. J 14,16) i będzie im pomagał w składaniu świadectwa o Chrystusie (por. J 15-26). Wreszcie po swoim zmartwychwstaniu Chrystus obiecał, że wkrótce zstąpi Duch Święty: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami” (Dz 1,8; por. Łk 24,49).

Rzeczywiście w święto Pięćdziesiątnicy Duch Święty w cudowny sposób zstąpił na Apostołów zgromadzonych z Maryją, Matką Jezusa i innymi uczniami w Wieczerniku. Zostali oni wtedy tak napełnieni Duchem Świętym (Dz 2,4), że natchnieni Bożą mocą, zwiastowali wielkie dzieła Boże. Piotr uznał Ducha Świętego, który w ten sposób zstąpił na Apostołów, za dar epoki mesjańskiej (por. Dz 2,17-18). Wtedy zostali ochrzczeni ci, którzy uwierzyli w nauczanie Apostołów i otrzymali dar Ducha Świętego (Dz 2,38). Od tego czasu Apostołowie wypełniając wolę Chrystusa przez wkładanie rąk na głowę udzielali neofitom daru Ducha Świętego, który uzupełniał łaskę Chrztu (por. Dz 8,15-17, 19,5nn).

  • Sakramentu Bierzmowania udziela się przez namaszczenie krzyżmem na czole, którego dokonuje się z włożeniem ręki i przez słowa: „Przyjmij znamię Daru Ducha Świętego” (papież Paweł VI).

Jakie są skutki bierzmowania?

Jak wynika z samej celebracji, skutkiem sakramentu bierzmowania jest pełne wylanie Ducha Świętego, jakie niegdyś stało się udziałem Apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy.

    Bierzmowanie przynosi zatem wzrost i pogłębienie łaski chrzcielnej:
  • zakorzenia nas głębiej w Bożym synostwie, tak że możemy mówić „Abba, Ojcze!” (Rz 8,15);
  • ściślej jednoczy nas Chrystusem;
  • pomnaża w nas dary Ducha Świętego;
  • udoskonala naszą więź z Kościołem;
  • udziela nam, jako prawdziwym świadkom Chrystusa, specjalnej mocy Ducha Świętego do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem, do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do tego, by nigdy nie wstydzić się Krzyża.

Św. Ambroży pisał: „Przypomnij sobie, że otrzymałeś duchowy znak, „ducha mądrości i rozumu, ducha rady i męstwa, ducha poznania i pobożności, ducha świętej bojaźni”, i zachowuj to, co otrzymałeś. Naznaczył cię Bóg Ojciec, umocnił cię Chrystus Pan i „dał zadatek” Ducha”.

(KKK 1302-1305)

Duszpasterstwo

  • Celem formacji przygotowującej do przyjęcia sakramentu jest przede wszystkim refleksja kandydata nad własną wiarą, przemyślenie tego, w co Kościół wierzy, przeżycie radości wiary, jak również ożywienie modlitwy.
  • Kandydat do bierzmowania powinien być ochrzczony i znajdować się w stanie łaski uświęcającej.
  • Bierzmowanemu powinien towarzyszyć świadek, który ma troszczyć się, ażeby bierzmowany postępował jako prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem.
  • Świadkiem Bierzmowania może być katolik praktykujący, który sam już przyjął wszystkie sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego, prowadzący życie zgodne z wiarą i posiadający wystarczającą dojrzałość (ukończone 16 lat). Wypada, aby świadkiem był ktoś z Chrzestnych bierzmowanego. Może tę funkcję spełnić również jedno z rodziców lub opiekunów prawnych bierzmowanego.
  • Bierzmowania udziela się zwykle w czasie uroczystej Mszy świętej, aby jaśniej ukazał się ścisły związek tego sakramentu z całym wtajemniczeniem chrześcijańskim, które osiąga szczyt w przyjęciu Ciała i Krwi Chrystusa. Dlatego właśnie bierzmowani uczestniczą w Eucharystii, przez którą ich wtajemniczenie chrześcijańskie zostaje dopełnione.
  • W ramach przygotowania odbywają się spotkania w grupach i uczestnictwo w życiu liturgicznym parafii, jako przyswojenie sobie podstawowej wiedzy religijnej i zarazem pogłębienie religijności w praktykach.
  • Przygotowanie do Bierzmowania odbywa się w parafii zamieszkania i trwa trzy lata, zasadniczo w okresie gimnazjalnym, tj. w I, II i III klasie Gimnazjum (13-16 lat).
    W ciągu roku szkolnego jest to ok. 10 spotkań dla klas I i II, a dla klas III i starszych ok. 20 spotkań.
  • Spotkania przygotowawcze dla wszystkich starszych, którzy ukończyli szkołę (młodzież szkół średnich, osoby dorosłe — studiujące lub pracujące), a nie przystąpili jeszcze do Bierzmowania, odbywają się w wyznaczony dzień — w tym roku we wtorki, o godz. 20.00.
  • W czasie przygotowania bezpośredniego klas III odbędą się przynajmniej dwie rozmowy (egzamin) z prowadzącym księdzem potwierdzające lub nie — zdatność kandydata do przyjęcia sakramentu.
  • Przez trzy dni poprzedzające przyjęcie sakramentu odbywa się dla kandydatów i rodziców modlitewne „triduum”. W czasie tego przygotowania głoszone są konferencje oraz przeprowadzane próby śpiewu i ustawienia w kościele a także nabożeństwo, podczas którego Rodzice lub Chrzestni przekazują swym dzieciom krzyż — znak przekazywanej wiary i odpowiedzialności za nią.
  • Planowany termin Bierzmowania — koniec kwietnia / początek maja.
  • Parafia nie prowadzi indywidualnego przygotowania do Bierzmowania.
  • Terminy spotkań w grupach oraz grafik prowadzących spotkania katechetów są wywieszone w gablocie parafialnej oraz w zakładce Grupy-Bierzmowani.